Language: Polish

Pacyfistyczne wartości, jakim hołdują partie ekopolityczne, mogą czasem zderzać się z pilnymi potrzebami społeczności zagrożonych poważną, nieuchronną przemocą – np. gdy sprzeciwiają się one dostawom broni, które pomogłyby owym społecznościom się bronić. W takich sytuacjach od odpowiedzi społeczności międzynarodowej wobec tego zagrożenia zależy wiele ludzkich istnień. Zieloni muszą być gotowi na to, by na takie wyzwania udzielać prawidłowych odpowiedzi.

Związki między stanem środowiska a stylami życia w XXI wieku w zdumiewająco konkretny sposób przedstawia raport Instytutu Zrównoważonego Rozwoju i Stosunków Międzynarodowych (IDDRI – Sciences Politiques Paris) pt. „Style życia i ślady węglowe”. Ta analiza stylów życia oraz ich śladów węglowych we Francji roku 2050 może odegrać istotną rolę w walce ze zmianami klimatu.

Uzależnienie Europy od rosyjskiego gazu ziemnego i ropy naftowej jest dla niej sporym zagrożeniem.

Ubóstwo oraz kryzys ekologiczny są różnymi symptomami tego samego problemu, z jakim zmaga się Europa i świat. Jedynie odpowiedzialne zobowiązania, opierające się na sprawiedliwości społecznej, ekorozwoju oraz trwałości mogą zapewnić nam bezpieczną przyszłość. Na przykładzie Portugalii widać, przed jakimi wyzwaniami stoi cały świat.

Polska polityka klimatyczna – polegająca na tym, by w obliczu zagrożeń związanych ze zmianą klimatu chować głowę w piasek – ma pewną uderzającą cechę.

Rozczarowanie mizernymi wynikami poprzednich szczytów klimatycznych było sporym ciosem dla aktywizmu klimatycznego.

Partie ekopolityczne stoją przed niemałymi wyzwaniami. W jaki sposób sfinansujemy systemy zabezpieczeń społecznych w przyszłości? Jak wzmocnić trzeci sektor oraz instytucje publiczne w naszych krajach? Jakim regulacjom powinien być poddany sektor prywatny w pomocy społecznej? Jak dużą część pracy w tej dziedzinie mogą wziąć na siebie organizacje non-profit, opierające się na wolontariacie, takie jak instytucje kościelne czy rodzina? Oto pytania, na które poszukujemy odpowiedzi w najnowszej publikacji Zielonej Fundacji Europejskiej (GEF) oraz jej organizacji partnerskich.

Światowi liderzy powinni uświadomić sobie, że walka z globalnym ociepleniem to nie sprint, ale maraton.

Kampania na rzecz niepodległości Szkocji, w którą Zieloni angażują się ramię w ramię z innym progresywnymi partiami i aktywistami, zainspirowała sporą część kraju ignorowanego dotąd przez partie neoliberalnego establishmentu. Jeśli grupy, do których skierowana była ta kampania, pójdą głosować 18 września, mogą przeważyć szalę.

„Ani z lewa, ani z prawa, tylko z przodu” – takie nieoficjalne motto przyjęło wiele partii Zielonych w Europie w momencie swych narodzin w latach 60. I 70. XX w. Wrześniowy kongres Partii Zielonych Anglii i Walii (GPEW) potwierdził jednak, a nawet pogłębił jej lewicowy kurs. Konsekwencje takiego pozycjonowania są interesujące zarówno w kontekście brytyjskiej sceny politycznej, jak i dla partii ekopolitycznych na świecie.