Language: Polish

Spośród ponad 900 polskich miast i miasteczek jedynie garstka największych metropolii, określanych mianem “lokomotyw rozwoju”, rośnie w siłę, podczas gdy cała reszta zostaje w tyle. Życie w tych miejscowościach potrafi nawet być bardziej ciężkie niż na obszarach wiejskich – do tej pory uznawanych za najsłabiej rozwinięte. Niektóre mniejsze miasta zaczynają jednak przecierać szlaki i kreować nowe modele rozwoju.

Szeroko akceptowana dziś prognoza dla naszej planety burzy świetlaną wizję przyszłości miast jako przestrzeni dostatku i rozwoju technologicznego. Pilnie potrzebujemy rozważenia i zmierzenia się ze scenariuszami, które mają sporą szansę stać się rzeczywistością – żywiąc jednocześnie nadzieję, że wysiłek wyobraźni pomoże nam lepiej się do nich przygotować, a może nawet pozwoli na zmianę kursu.

Źródła sukcesu Prawa i Sprawiedliwości w wyborach parlamentarnych roku 2015 nadal nie zostały w odpowiedni sposób zanalizowane przez liberalne media i opozycję – podobnie jak protesty społeczne takie jak Czarny Poniedziałek.

Gdybyśmy zmuszeni byli do wyboru między sprawiedliwością a demokracją wówczas z pewnością, za każdym razem, opowiedzielibyśmy się za tą pierwszą.

Pomimo sprowokowania olbrzymich protestów sondażowe poparcie Prawa i Sprawiedliwości nie spada. Dlaczego? Co liberalna opozycja oraz Bruksela robią źle?

Rozwijające się z oszałamiającą prędkością technologie prowadzą do starzenia się rozwiązań prawnych i zwiększają ryzyko nie tylko dla naszej prywatności, ale również bezpieczeństwa.

Czym, biorąc pod uwagę uwarunkowania polityczne i gospodarcze, jest bezpieczeństwo społeczno-ekonomiczne Europy w XXI wieku? Zielony europoseł Philippe Lamberts wraz z redaktorem naczelnym magazynu Alternatives Économiques, Guillaumem Duvalem, tłumaczą przyczyny rosnącego poczucia braku stabilności zatrudnienia, odczuwanego pomimo bezprecedensowego poziomu zamożności na kontynencie.

Przez ostatnie lata poczucie bezpieczeństwa Europy poważnie się zmieniło. Konieczność znalezienia odpowiedzi na dzisiejsze kryzysy nie powinna odwracać naszej uwagi od konieczności stworzenia długofalowej wizji, kładącej nacisk na współpracę europejską oraz wykorzystywanie jej siły w sposób miękki i sprytny.

Na retorykę węgierskiego premiera Viktora Orbana składa się mieszanka lęków związanych z brakiem bezpieczeństwa socjalnego, utratą narodowej tożsamości oraz zagrożeniem dla bezpieczeństwa kraju. Wszystkie one odgrywają ważną rolę dla jego ustawiania się w charakterze jedynego obrońcy Węgier.

Jakie ramy międzynarodowe ograniczają skalę inwigilacji – i czy są one skuteczne w czasie, kiedy terrorystyczne akty przemocy stają się usprawiedliwieniem dla postępującej rozbudowy narzędzi kontroli, mogących negatywnie wpływać na prawa obywatelskie? Co można zrobić na szczeblu unijnym, by wzmocnić kontrolę kontrolujących?