Language: Dutch

Natuurlijk willen we de structurele transformatie van moderne – buitengewoon onduurzame – maatschappijen naar duurzaamheid op een moderne manier organiseren: expertocratische of zelfs autoritaire benaderingen zijn volledig onacceptabel! Maar wat valt er te zeggen over de duurzaamheid van democratie zelf – hoe duurzaam is democratie en zijn democratische structuren werkelijke in staat een duurzaamheidcrisis te bezweren? […]

In de aanloop naar Europese verkiezingen konden eind februari alle Europeanen twee topkandidaten voor de Europese Groene Partij kiezen. De winnaars van deze groene primary waren Ska Keller en José Bové, beide Europarlementariërs. Hoe verbinden zij Europese geschiedenis en politiek?

Er zijn parallellen tussen het Europa van 1914 en 2014. De verscheurdheid van vandaag komt door economische ongelijkheid en een crisis van de democratie. Het antwoord ligt in sociaal beleid en een anti-nationalistische repolitisering van Europa.

De welvaartstaat is niet langer betaalbaar, wordt alom betoogd. Niet in Nederland en niet in Europa als geheel. Er moet gesneden worden in de sociale voorzieningen om de economie te redden. Maar het kan anders. Een groene visie.

De Europese Groenen formuleerden in 2009 met de Green New Deal een antwoord op de economische en ecologische crises. Dit hervormingsplan schetste grootschalige investeringen in groene energie zodat honderdduizenden nieuwe banen zouden worden gecreëerd en de economie weer zou gaan groeien, met inachtneming van de fysieke grenzen van onze planeet. Vier jaar later lijkt dit verhaal een stuk minder aantrekkelijk, wellicht omdat de Groenen de sociale en financiële consequenties van de Green New Deal te weinig aandacht gaven. Hoe zien jullie dit?

In een Libanees eethuisje in Bazel heb ik een gesprek met Christoph Keller, een Zwitserse journalist en schrijver. Ons onderwerp: wat maakt ons tot Europeanen?